เคนซาบุโร โอเอะ เป็นนักเขียนในดวงใจคนหนึ่งของผมและอาจเป็นของใครอีกหลายคนทั่วโลก เหตุผลไม่มีอะไรสลับซับซ้อนเพราะเคนซาบุร โอเอะสัตย์ชื่อยิ่ง งานของเขียนเคนซาบุโร โอเอะเข้าใจในความ ผิดบาปของมนุษย์ และยอมรับการพลั้งพลาดของชีวิต ลูกดิ่งของเคนซาบุโรหยั่งลึกลงไปถึงกันบิ้งจิตใจมนุษย์ ทั้งส่วนที่ลืมเลือนไปแล้ว และส่วนที่แสร้งลืมเลือนไปเดียวดายในโลกเหว่ว้า หรือ Seventeen and J เป็นเรื่องสั้นสองเรื่อง ที่คลอเคล้าอารมณ์เดียวกัน คือการหลีกหนีจากความเปลี่ยวเหงาและเดียวดาย ตัวละครทั้งสองต่างต้องต่อสู้ ดิ้นรน และช่วยตัวเอง เพื่อความอยู่รอดในการใช้ชีวิตจากสังคมอันผิดเพี้ยนและโหดร้าย

งานเขียนชิ้นนี้โดดเด่นยิ่ง เพราะไม่ว่าใครล้วนต่างต้องเคยสัมผัสกับห้วงอารมณ์นี้มาแล้วทั้งนั้น แต่ทว่าแต่ละคนจะเลือกเดินเส้นทางไหนนั้นเป็นสิ่งที่เราแต่ละคนต้องตัดสินใจ